روزهای یک زندگی

علتش هم این بود که خیلی آروم و شمرده می گفتم و یه مطلب رو چند بار تکرار می کردم و چون شمرده و مرحله به مرحله حرف میزدم هم همه چی دقیق گفته می شد  و واقعا خودم با وجود اینکه پاهام از شدت سر پا ایستادن درد گرفته بود، ولی انرژی داشتم و خوشحال و راضی بودم.

چیزی که باعث انرژی بیشترم هم شد این بود که یکی ( ف ق) بهم گفت که امروز خیلی خوب توضیح دادین و خیلی خوب متوجه شدیم.

خلاصه کلی کیف کردم و با خودم فک کردم اگه یه روزی قرار نباشه من دیگه درس بدم چقده ناراحت میشم و واقعا این کارم وقتی روش وقت میزارم خیلی بهم انرژی میده.

سر کلاس ساعت 8:30 هم خوب بود و اونجا هم از پایه درس دادم و خیلی شمرده و دقیق گفتم در حدی که خودم هم متوجه بعضی اشکالاتم شدم و با وجودی که چند بار این مطلب رو توی خونه توضیح داده بودم، باز اونجا موقع توضیحش نکته و سوال جدیدی مطرح شد واسم.

شاید یه علت این لذت من این هست که من از اینکه یه چیزی رو از پایه بخوام به ادما یاد بدم خیلی خوشم میاد.

نشونه ی این راضی بودن من هم این هست که من ترمای قبل اکثرا از سر کلاس که می اومدم خونه تا یه روز دست و دلم نمی رفت دوباره کتابا رو باز کنم و می خواستم از دستشون فرار کنم ولی الان مخصوصا جمعه ها تا میام خونه، میرم و اشکالات و سوالاتی که برام مطرح شده رو پیدا می کنم و هم اینکه برنامه درسی واسه ی هفته ی بعد رو می چینم.

خلاصه خیلی خوبه.
وای کلاس اکسس که دیگه عالی بود اون سه شنبه، اینقده قشنگ توضیح دادم و بچه ها هم یاد گرفتن که خودم کیف کردم واقعا.

این مدل آروم و شمرده حرف زدنم رو هم مدیون گیس گلابتون هستم. اینقده به سخنرانی هاش گوش دادم و با خودم تکرار کردم که دیگه مدل حرف زدنش رو هم یاد گرفتم.

یه حرف جالبی هم حاج آقا مرادی تو سایتش زده بود که من سعی میکنم بیشتر از اینکه چیزی یاد بدم به مردم از اونها چیزی یاد بگیرم.